Er zijn algemene en kerkelijke begraafplaatsen. Soms heeft een algemene begraafplaats ook een apart gedeelte voor moslims en christenen, of een apart kindergedeelte. Een graf wordt aangevraagd bij de gemeente of de begraafplaats. Daar gelden heel verschillende regels. De ene begraafplaats is alleen bestemd voor inwoners van de betreffende gemeente, terwijl op de andere ook mensen van buiten mogen worden begraven.

Er zijn verschillende soorten graven. Zo zijn er het enkele en het dubbele graf, het keldergraf en het kindergraf. In een dubbel graf kunnen twee personen worden begraven. Dat kan naast elkaar of boven elkaar; per begraafplaats verschilt dit. In een keldergraf is een betonnen grafkelder geplaatst. Dit mag echter niet op alle begraafplaatsen.

Welke afmeting en soort bedekking er op een graf mag, verschilt per begraafplaats. Soms moet dat voor de begrafenis al worden aangegeven: een enkel kopstuk, een graf met banden of een liggende zerk. Ook voor grafmonumenten hanteren begraafplaatsen soms richtlijnen. Grafmonumenten zijn er in steen, maar ook in metaal, glas of kunstzinnig hout.

Meestal vraagt de uitvaartverzorger het graf aan bij de gemeente of de begraafplaats. Maar zelf een graf regelen mag natuurlijk ook.